Żegluga przybrzeżna i śródlądowa jako element publicznego transportu zbiorowego
Coraz większa populacja w regionie pomorskim generuje rosnące zapotrzebowanie na sprawny przewóz pasażerów. Wzrost zapotrzebowania na transport w miastach powoduje również wzrost zapotrzebowania na infrastrukturę transportową, której dostosowanie do aktualnych potrzeb jest szczególnie trudne, zwłaszcza w historycznych obszarach miast. Co więcej, zgodnie z koncepcją zrównoważonego rozwoju transportu istnieje potrzeba lepszej integracji różnych gałęzi transportu i korzystania z opcji bardziej przyjaznych środowisku, jak między innymi transport wodny śródlądowy lub żegluga przybrzeżna.
Można przypuszczać, że w wielu miastach położonych w pobliżu dróg wodnych istnieją dogodne warunki do włączenia żeglugi śródlądowej jako kolejnego środka transportu zbiorowego, a tym samym odciążenia transportu samochodowego. Również żegluga przybrzeżna mogłaby stanowić dobrą alternatywę do połączenia okolic peryferyjnych jak wyspy, półwyspy i mierzeje, z którymi występują ograniczenia połączeń drogami lądowymi związane z uwarunkowaniami środowiskowymi i infrastrukturalnymi tych obszarów.
„Wstępna koncepcja i ocena ekonomiczna uruchomienia żeglugi przybrzeżnej i śródlądowej na wodach Zatoki Gdańskiej, Zalewu Wiślanego i dróg wodnych Delty Wisły jako elementu publicznego transportu zbiorowego województwa pomorskiego” jest opracowaniem nakreślającym potencjalnie możliwe kierunki rozwoju infrastruktury transportu wodnego w województwie pomorskim. Warunkiem sukcesu jest jednak traktowanie żeglugi śródlądowej analogicznie do innych środków transportu, zarówno pod względem ceny, która musi być atrakcyjna i porównywalna z kosztami innych środków transportu publicznego, jak i pod względem koordynacji rozkładów jazdy z potrzebami transportowymi mieszkańców i turystów.